จุดเริ่มต้นและพัฒนาการของทั้งสองระบบ
คอสตาริกาเริ่มมีประกันภาคบังคับในทศวรรษ 1970 ส่วนไทยเริ่มต้นช่วงต้นทศวรรษ 1990 และทั้งสองประเทศได้ขยายความคุ้มครองเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ (ปีของไทยแสดงเป็นพุทธศักราช ปีของคอสตาริกาแสดงเป็นคริสต์ศักราช)
ไทย
พ.ร.บ.คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
ประกาศใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ซึ่งกำหนดให้มีประกันภัยรถภาคบังคับ[1]
บริษัท กลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ จำกัด
จดทะเบียนบริษัทเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2541 (ค.ศ. 1998)[2]
เพิ่มความคุ้มครองต่อคน
ตั้งแต่ 1 เมษายน 2563 วงเงินกรณีเสียชีวิตหรือทุพพลภาพถาวรเพิ่มจาก 300,000 เป็น 500,000 บาท โดยไม่เพิ่มเบี้ย[3]
เพดานใหม่ต่ออุบัติเหตุ
คำสั่งนายทะเบียนที่ 51/2568 ปรับเพดานความรับผิดต่ออุบัติเหตุแต่ละครั้งเป็น 20 ล้านบาทสำหรับรถทุกประเภท[4]
แบบกรมธรรม์ใหม่
ตั้งแต่ 1 มกราคม 2569 บริษัทประกันต้องใช้แบบกรมธรรม์ฉบับปรับปรุง[4]
คอสตาริกา
ก่อตั้ง INS
ก่อตั้งสถาบันประกันภัยแห่งชาติ ซึ่งผูกขาดธุรกิจประกันภัยในฐานะรัฐวิสาหกิจนานถึง 84 ปี[5]
เริ่มต้น SOA
เดือนกันยายน 1973 (กฎหมายหมายเลข 5322) เริ่มใช้ประกันภัยรถภาคบังคับ โดย INS เป็นผู้บริหาร[6]
กฎหมายจราจรหมายเลข 7331
กฎหมายจราจรทางบกฉบับใหม่เข้ามากำกับประกันภัยภาคบังคับ[7]
เปิดเสรีตลาดประกันภัย
กฎหมายหมายเลข 8653 ว่าด้วยการกำกับตลาดประกันภัย เปิดตลาดและจัดตั้ง SUGESE[8]